KLASA VI C
wychowawca: mgr Małgorzata Kotkowiak

Nasza klasa liczy 20 osób: 6 dziewczynek i 14 chłopców.
       Opiekujemy się salą nr 4. Dbamy o jej wystrój przygotowując gazetki klasowe. Aktywnie uczestniczymy w życiu szkoły biorąc udział w różnych konkursach. Dużym sukcesem jest I miejsce Łukasza Derczyka w turnieju ping ponga, który odbył się 16.12.2005 r. Braliśmy również udział w turnieju kolęd, śpiewając "W żłobie leży".

       Aby unikać konfliktów i zbyt częstych spotkań z panią Pedagog (chociaż bardzo Ją lubimy), sporządziliśmy kontrakt klasowy, który zawiera następujące przykazania:

1. Nie używamy wulgaryzmów.

2. Mówimy do siebie po imieniu.

3. Nie kłamiemy.

4. Nie wagarujemy.

5. Regularnie odrabiamy lekcje.

6. Nie wychodzimy poza teren szkoły.

7. Szanujemy siebie i dorosłych.

8. Dbamy o swoje i cudze rzeczy.

9. Nie palimy papierosów.

10. Nie używamy alkoholu

Klasowa Wigilia

Wigilijną tradycją spotykaną jedynie w Polsce jest dzielenie się opłatkiem przed rozpoczęciem uroczystej wieczerzy.
Zwyczaj łamania się opłatkiem, czyli białym, bardzo cienkim, niekwaszonym (inaczej: przaśnym) chlebem, symbolizuje gotowość do dzielenia się chlebem z innymi, do wybaczenia wszelkich urazów, do pojednania. Dzieląc się opłatkiem, składamy sobie serdeczne życzenia.
Opłatki znane były Kościołowi od wielu wieków. Błogosławiono je podczas nabożeństw i zanoszono tym, którzy nie mogli przybyć na wspólną modlitwę. Taki błogosławiony chleb nazywany był eulogią. Ale zwyczaj zanoszenia eulogii do domów, znany na Wschodzie i na Zachodzie, zanikł w IX wieku.
Opłatki, wypiekane w kościelnych piekarniach, rozprowadzały w XVI-wiecznej Polsce przekupki. Smarowane miodem, uchodziły za wielki przysmak dzieci. Podawano je także jako zakąskę do wina.
Natomiast polska tradycja dzielenia się opłatkiem w dniu Wigilii pochodzi z XV stulecia, kiedy to prawo ich wypiekania otrzymały wszystkie parafie. Tradycja ta upowszechniła się jednak później - w XVIII w. znana była szlachcie, w XIX - wszystkim stanom. Jedynie w części Pomorza, Warmii i Mazur tradycji tej nie znano jeszcze na początku XX w., ale później i tam została ona przyjęta.
Nazwa "opłatek" pochodzi z łacińskiego "oblatum", czyli dar ofiarny.

Małgorzata Kotkowiak